Nocne podchody jesienią

Jest ostatnia sobota października, tydzień przed balem halloweenowym. Tata i wujek Tomek urządzają dla Leo, Alego i Ernesta nocne podchody w lesie za miastem: strzałki z patyków, zagadki Kumy przy każdej strzałce i ognisko na mecie. Las pachnie mokrymi liśćmi, pod nogami chrzęszczą kasztany i żołędzie, nad ścieżką wisi mgła, a na polanie stoją dynie z wyciętymi minami. Kuma jedzie w kapturze Alego i pilnuje, żeby nikt nie pomylił strzałki z krzyżykiem. Po drodze trzeba policzyć kasztany w workach, minuty do północy i metry trasy, a na koniec przeczytać zasady gry, zagadki i opowiadanie o tym, co wyskoczyło zza krzaka. Bo wyskoczyło: coś pomarańczowego, z zębami, warczącego cienkim głosikiem. Leo krzyknął „duch dyni!”, Ernest upuścił mapę, a Kuma schowała się w kapturze po same oczy. Wtedy z gałęzi zahukała sowa i pomarańczowe coś pisnęło, zawróciło i pobiegło do Taty tak szybko, że zgubiło maskę. Był to Fredi, który wygrzebał z pudła maskę dyni i od godziny skradał się za drużyną. Mia siedziała na tej samej gałęzi co sowa, popatrzyła na wszystkich z góry i zniknęła. Ukończ cztery misje, a Kuma dostanie strój na bal halloweenowy i pójdzie na bal razem z chłopcami. Kumasz?