Ernest i Tata w Nowym Jorku

Ernest, starszy brat Leo i Alego, ma dwanaście lat, aparat na szyi i mapę Nowego Jorku w kieszeni. Leci tam z Tatą na tydzień, a Kuma leci z nimi, choć nikt jej nie zapraszał: schowała się w plecaku Ernesta między skarpetkami a ładowarką. Mama, Leo, Ali, Fredi i Mia zostają w Krakowie i co wieczór dostają zdjęcia: zielona Statua Wolności z pochodnią, żółte taksówki, wieżowce, w których trzeba zadzierać głowę, i wiewiórki z Central Parku. Po drodze trzeba przeliczyć centy na dolary, policzyć, która godzina jest w Krakowie, gdy w Nowym Jorku jest południe, kupić bilet po angielsku i przeczytać e-mail od Ernesta. Fredi dzwoni co godzinę i marudzi, że nikt go nie zabrał, że hot dogi są jedzone bez niego i że Kuma zajęła jego miejsce w plecaku. Mia zniknęła jeszcze przed wyjazdem i odnalazła się w walizce Ernesta, gdy Tata ją zważył i wyszło o cztery kilogramy za dużo. Ernest zrobił sto zdjęć Statui Wolności, a Tata jedno: Ernesta, jak robi zdjęcia. Kumasz?